Remanent

Remanent likwidacyjny

Spis z natury jest konieczny do ustalenia dochodu z działalności gospodarczej od 1 stycznia danego roku do dnia likwidacji działalności. Jak poprawnie go przeprowadzić?

Remanent likwidacyjny dla potrzeb podatku dochodowego jest konieczny dla ustalenia podatku dochodowego od składników majątkowych pozostałych po zlikwidowanej firmie, a przechodzących do majątku prywatnego przedsiębiorcy. Z kolei, remanent likwidacyjny dla celów podatku VAT jest niezbędny dla ustalenia podatku VAT od składników majątku przekazywanych na potrzeby osobiste prowadzącego działalność gospodarczą, względnie od sprzedaży tych składników majątku w okresie do 12 miesięcy od likwidacji firmy. 

Decyzja o podjęciu likwidacji działalności gospodarczej nakłada na osobę fizyczną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, obowiązek powiadomienia o tym fakcie naczelnika urzędu skarbowego. Za datę likwidacji działalności gospodarczej uważa się datę określoną w zawiadomieniu.

Zgodnie z przepisami dotyczącymi prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, podatnicy są zobowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, m.in. na dzień likwidacji działalności. Spis z natury, w tym przypadku z powodu likwidacji działalności, obejmuje również wyposażenie.

Taki remanent powinien być sporządzony w sposób staranny i trwały oraz zakończony i zaopatrzony w podpisy osób uczestniczących w spisie. Musi zawierać:

• imię i nazwisko właściciela zakładu (nazwę firmy),
• datę sporządzenia spisu,
• kolejny numer pozycji arkusza spisu z natury,
• szczegółowe określenie towaru i innych składników objętych spisem,
• jednostkę miary,
• ilość stwierdzoną w czasie spisu,
• cenę w złotych i groszach za jednostkę miary,
• wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową,
• łączną wartość spisu z natury
• klauzulę 'Spis zakończono na pozycji...',
• podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela.

Spis z natury powinien obejmować również towary stanowiące własność podatnika, znajdujące się w dniu sporządzenia spisu poza zakładem podatnika, a także towary obce znajdujące się w zakładzie podatnika, należy nastepnie ująć remanent w księgach rachunkowych lub w ewidencjach takich jak księga przychodów i rozchodów. Towary obce nie podlegają wycenie; wystarczające jest ilościowe ich ujęcie w spisie towarów z podaniem, czyją stanowią własność.

W spisie remanentu likwidacyjnego sporządzonego przez podatnika należy ująć wszystkie pozostałe na dzień likwidacji towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby, wyroby gotowe, braki i odpadki oraz rzeczowe składniki majątku związanego z wykonywaną działalnością, niebędące środkami trwałymi.

Dochód z likwidacji działalności gospodarczej ustala się przy zastosowaniu do wartości ustalonej według cen zakupu pozostałych na dzień likwidacji wyżej wymienionych towarów takiego wskaźnika procentowego, jaki wynika z udziału dochodu w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła likwidacja działalności, a jeżeli w tym okresie dochód nie wystąpił - w roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym nastąpiła likwidacja. Podatek od dochodu z remanentu likwidacyjnego ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10 proc. tego dochodu.